Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

Κι έπειτα ακουμπάς την καρδιά σου για πάντα..


Είναι εκείνες οι στιγμές που ακόμη και ο ουρανός χαμηλώνει
να αγγίξεις τ΄αστέρια.

Τότε που ο αέρας μυρίζει το άρωμα σου....

Τότε που τα δάχτυλα μου χαράζουν πορεία στο πρόσωπο σου....



Σ΄αγγίζω να δω αν υπάρχεις,

Υπάρχεις;

Ένα ακόμη παιχνίδι του μυαλού,

να είσαι εδώ και να μην είσαι......


Γιατί..... τίποτε δεν συγκρίνεται μαζί σου...




Και με κερδίζεις…

Με εγκλωβίζεις…

Με κρατάς…

Ακριβώς με ένα βλέμμα,

με την μια και μοναδική ματιά…..


Εκείνη που καρφιτσώνεται στην ψυχή…

Κι έπειτα ακουμπάς την καρδιά σου για πάντα..
ακόμη κι αν είσαι μακριά…

Κι έπειτα νιώθεις φτωχός…

ποτέ δεν θα είσαι αρκετός….

Άνθρωπος μισός που περιμένει το ολόκληρο ….

Σκοτάδι που προσμένει το φως του…..

Κι έπειτα νιώθεις ένοχος …





Στην στιγμή ….

Εκείνη που μέσα από σένα θα γεννηθώ ξανά….

Στον χρόνο….

Εκείνον που θα κλέψει τα δάκρυα και θα αφήσει φωτιά….

Σε σένα….

Που σκόρπισε γιασεμιά το πέρασμα σου….

Στην μελωδία ….

Αυτή που μας κράτησε μαζί…..






Αυτά τα βράδια που η ερημιά γίνεται αγκάθινο στεφάνι
νιώθω μισή εδώ και μισή στο πουθενά......





52 Αρώματα:

b|a|s|n\i/a είπε...

αυτές οι στιγμές. που ξαναγεννιόμαστε. μέσα από τους άλλους. τόσο μονασικές. τόσο ολοκληρωμένες. μόνο τέτοιες στιγμές να έχεις στην ζωή σου. από αυτές που αγγίζεις και βυθίζεσαι. σε ένα γλυκό χαμόγελο. και σε ένα μοναδικό άγγιγμα.
πολλά φιλιάαααα!

Φυγή είπε...

"Άνθρωπος μισός που περιμένει το ολόκληρο
Σκοτάδι που προσμένει το φως του"

Αυτό δεν είναι που ζητάμε; Την συναισθηματική ολοκλήρωση μέσα από έναν άλλον άνθρωπο, τον άνθρωπο μας; Αυτόν που θα μας συντροφέψει στο ταξίδι της ζωής;

Πολύ όμορφα λόγια! Μπράβο!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

ποσο μοναδικο κι επωδυνο να γεννιεσαι και να πεθαινεις μεσα σε καποιον αλλο...
εκεινος ο αλλος να κραταει την καρδια σου...τα ονειρα σου και την ευτυχια σου...

ειναι ομως μια πραγματικοτητα...
ολοι οσοι αγαπησαμε ετσι το ξερουμε...
νιωθουμε τον πονο της ελλειψης...
κατι σαν μια εξαρτηση που κανει την καρδια να χτυπαει πιο δυνατα καθε φορα που θυμομαστε...
και θυμομαστε πολυ...

νεραιδενια φιλια με την αγαπη μου κουκλιτσα μου!!!

Vassilis είπε...

"Κι έπειτα νιώθεις ένοχος …"
γιατί;

Γιάννης Παππάς είπε...

καλό να γεννιέσαι μέσα απο ένα άνθρωπο επώδυνο το να πεθαίνεις απ τον ίδιο μα χειρότερο να μισοζείς
μαζί του .Έτσι δεν σου δίνεται η ευκαιρία να ξαναγεννηθείς κάπου αλλού

το "καλό" είναι που η θλίψη βγάζει
υπέροχους στίχους
καλή σου νύχτα

Μπάτλερ είπε...

Λες και αφήνουμε τα κομμάτια μας ένα-ένα στο εκεί. Και μετά πρέπει να τα ξαναφέρουμε στο εδώ. Ζούμε μέσα από στιγμές που δεν ξανάρχονται. Φεύγουν στο βάθος και γίνονται αναμνήσεις. Ίσως και η αξία των στιγμών να είναι για να τις θυμόμαστε...

estrella είπε...

"Κι έπειτα ακουμπάς την καρδιά σου για πάντα..."

η θέση της καρδιάς ανήκει στο άλλο μας μισό...για πάντα...

Αναστασία είπε...

@ Βασίλη όταν ξανά γεννιέσαι μέσα από τον άλλον είναι σαν να σου δίνει η ζωή μια δεύτερη ευκαιρία και αυτό είναι μοναδικό για όσο κρατήσει.
Σ'ευχαριστώ πολυ!
Γλυκά φιλιά

@ Φυγή,
τελικά ίσως αυτό να είναι λάθος.
Κι αν δεν βρεις ποτέ αυτό που λένε άλλο μισό;
Θα μείνεις πάντοτε μισός άνθρωπος;
Και η συναισθηματική κάλυψη δε θα ρθει ποτέ;
Τότε μάλλον "ανάπηρος" άνθρωπος θα μοιάζεις, ανολοκλήρωτος.
Ίσως κάνω και λάθος

@ Νεράιδα μου όσο μοναδικό είναι άλλο τόσο επικίνδυνο μοιάζει η ζωή σου στα χέρια του , μα ταυτόχρονα και τόσο γλυκό.
Ανάμικτα συναισθήματα που μοιάζουν με την παλίρροια .
Πολλα φιλιά

Αναστασία είπε...

@ Vassili,
Νιώθεις ένοχος για όσα άφησες πίσω, τους δισταγμούς τις ανασφάλειες όσα έπρεπε να κάνεις και δεν έκανες.
Κι αν βγουν αληθινοί οι φόβοι;
Κι ξυπνήσεις ένα πρωί και όλα έχουν χαθεί;
Ερωτήσεις τόσες όσα τ'αστερια του ουρανού.
Καλό ξημέρωμα

@ Γιάννη συμφωνώ απόλυτα με αυτό που είπες, χειρότερο να μισό ζεις μαζί του,σαν δανική ζωή σαν κλεμμένη ευτυχία.
Δεν αρκεί, δεν ωφελεί.

Το καλό είναι που η θλίψη σε κάνει πιο δυνατό :)
Καλο ξημέρωμα
Σ ευχαριστώ

Αναστασία είπε...

@ Μπάτλερ (μ'αρέσει το νέο σου όνομα)
η αξία των στιγμών είναι η γεύση που αφήνουν φεύγοντας, άλλοτε γλυκιά και άλλοτε πικρή μα πάντοτε μοναδική!
Φιλιά

@ estrella,
"η θέση της καρδιάς ανήκει στο άλλο μας μισό...για πάντα..."

Αυτό είναι που φοβάμαι περισσότερο,
η δική μου θα μείνει πάντα δική μου και ολόκληρη...

Γλυκό ξημέρωμα

Laplace είπε...

απλα τελειο...κ το τραγουδακι..υπεροχο ολο..
φιλια
καλη εβδομαδα

Αναστασία είπε...

@ Laplace,
σ'ευχαριστώ πολύ,
καλή εβδομαδα και σε σένα και ...αφήνω την διαμαρτυρία για τον Παναθηναϊκό για άλλη φορά :))

Καλο ξημέρωμα

Artanis είπε...

Ωραίο τραγούδι, είχα χρόνια να το ακούσω...Καλή βδομάδα Αναστασία μου, και μην ανησυχείς για τίποτα...

ΦΟΥΛΗ είπε...

Ωραία λόγια Αναστασία μου...
Πάρε και από μένα, ένα γλυκό παλιό
τραγούδι......
τhttp://www.youtube.com/watch?v=xIX8ODyIjI4

Leviathan είπε...

Ligo apaisiodoxo mou ekane...kai to tragoudi iperoxo!filia kai kali evdomada!

Κωνσταντίνος Κόλιος είπε...

Σχεδόν ένας πλήρης κύκλος. Λέω σχεδόν γιατί διαφωνώ με τις δακρύβρεχτες καταλήξεις.
Που πολλές φορές τις θρέφουμε μέσα μας, τις επιδιώκουμε ασυνείδητα, και τις "λουζόμαστε".
Φυσικά κατηγορούμε του άλλους αλλά ο βαθύτερος πόθος μας είναι αυτό που λέει ο Λειβαδίτης.
Να χάσουμε τον εαυτό μας για να τον βρούμε.
Συμβολικά αρκετές πεταλούδες στις Φώτο σου κι αυτές πετάνε, τίποτα δεν είναι τυχαίο:)

Καλημέρα

jeminis είπε...

Με εγκλωβίζεις,,,,
,,,με κερδίζεις ,,,,
,,,,με κρατάς....
Κοίτα τον κόσμο,,,
με τα μάτια της καρδιάς...
Υπέροχη ηεγγραφή σου!!!!

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ είπε...

Ποτέ και ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι αρκετό στη ζωή του ανθρώπου.

Αυτό να το θυμάσαι ΠΑΝΤΑ!...

Κώστας
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ είπε...

Οι βαθιές σκέψεις την μοναξιάς - είναι οι στιγμές μιας ευαίσθητης καρδιάς !
Καλό βράδυ Αναστασία

προφήτηs είπε...

σήμερα μαζί... είναι οι στιγμές που τα κομματια ενώνονται... και η ευτυχία πλημμυρίζεις την ψυχή... μια ψυχή...με σώματα δυο....

καλησπέρα

EYA είπε...

Ανεξίτηλα τ αγγίγματα καρδιάς... Ανεξίτηλα και τα σημάδια...

ΕΛΕΝΑ-ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΟΝΕΙΡΑ είπε...

Οι στιγμές μας κάπου συναντήθηκαν...
Σε φιλώ και σε ευχαριστώ...

Skouliki είπε...

καλο μηνα
ναι ειναι εκεινη η στιγμη της ατελειωτης βραχναδας που η πνοη λεγεται ανασα

HELIASTER είπε...

Ανάρμοστα σαν λάξεψαν τα φώτα το κορμί σου,δίπλα στις λίμνες σιωπηρά σαν έσβηνε η ορμή,
...δεν είναι αμαρτία το ότι έφυγες,
αλλά το ότι ποτέ δεν ήρθες...

Αναστασία είπε...

@ Artanis μου ναι το κομμάτι είναι πολύ παλιό αλλά αγαπημένο!
Ν ανησυχώ ε;
Χμμ προσπαθώ : )))
Καλή σου μέρα
Φιλιά

@ Φούλη μου το τραγούδι σου με ταξίδεψε χρόνια πίσω,
Στους δίσκους των γονιών μου έβαζα και άκουγα ξανά και ξανά.
Υπέροχη επιλογή
Σ΄ευχαριστώ πολύ πολύ
Φιλιά

@ Σοφοκλή λίγο απαισιόδοξο λες ε;
Ναι ίσως είναι : )))
Φιλιά πολλά
Καλήμέρα

Αναστασία είπε...

@ Κωνσταντίνε μου ξέρεις τι έχω καταλάβει;
Πως αυτά που φοβόμαστε τελικά συμβαίνουν και δεν ξέρω αν ήταν όντως να συμβούν ή τα προκαλέσαμε εμείς με την αρνητική σκέψη μας.
Δεν κατηγορώ κανέναν για δικές μου επιλογές και δικά μου λάθη, απλά μαθαίνω μέσα από αυτά και την θλίψη που μου προκαλούν.
Ναι έχει δίκιο ο Λειβαδίτης
Ίσως πρέπει να χαθούμε ολότελα για να μάθουμε τελικά ποιοι είμαστε!
Καλή σου μέρα


@ Καλέ μου jeminis
Με τα μάτια της καρδιάς…πως αλλιώς!!
Φιλί γλυκό


@ Κώστα έχεις δίκιο ποτέ και τίποτε για τον άνθρωπο δεν είναι αρκετό και γιαυτό ποτέ η ευτυχία δεν χτυπά την πόρτα του.
Σαν φαύλος κύκλος μοιάζει!

Καλή σου μέρα

Αναστασία είπε...

@ ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
Οι βαθιές σκέψεις της μοναξιάς ίσως μας κάνουν καλύτερους!!
Καλή σου μέρα

@ προφήτη ναι αυτή είναι η ευτυχία
μια ψυχή σε δύο σώματα !!!!
ίσως ουτοπία πια…
καλημέρα

@ EVA
Ανεξίτηλα και τα σημάδια…να θυμίζουν για να υπάρχουμε !!

Καλημέρα

Αναστασία είπε...

@ Έλενα οι στιγμές μας θα συνεχίσουν να συναντιούνται !!
Κι εγώ σ΄ευχαριστώ

Φιλιά

@ Skouliki ,

ειναι εκεινη η στιγμη της ατελειωτης βραχναδας που η πνοη λεγεται

ανάσα….ζωή…!!

καλημέρα

@ HELIASTER

...δεν είναι αμαρτία το ότι έφυγες,
αλλά το ότι ποτέ δεν ήρθες...

Εκεί κρύβεται το νόημα της σιωπής…

Σ΄ευχαριστώ

Καλημάρα

"ζαχαρούλα.." είπε...

"Κι έπειτα ακουμπάς την καρδιά σου για πάντα..."



...................................
τα είπες όλα!! καλημέρα!!!

ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ είπε...

Τρυφερό...
Υπάρχουν στιγμές, που ξεχνάς το Όλο, τη διαίρεση, και είσαι μόνο αυτό που μοιράζεσαι... Αγάπη.
... κι έπειτα... σαν λαμπάδα που κουβαλά το φως, κουβαλάς τη στιγμή κείνη, για πάντα, στην καρδιά σου.. Τις πιο δύσκολες ώρες της ζωής, όταν όλα γύρω μοιάζουν σκοτεινά, να κοιτάς στη καρδιά σου. Στο φως, που δε σβήνει ποτέ.. κι όταν δε το μοιράζεσαι, σε πυρπολεί και σε καίει...

Καλημέρα!

Feli είπε...

οταν ολοι σου λενε πως ειναι ο λαθος ανθρωπος μπορεις να τους κοιταξεις και να γελασεις με την καρδια σου...
εκεινος βρισκετε εκει...κι ας ειναι μακρια...νιωσε για να νιωσει το κοντα...

kat. είπε...

μόνο απαισιόδοξο δεν μου έκανε όλο αυτό!
ήταν απλώς μια προσπάθεια να δείξεις πως παρά τα όσα συμβαίνουν.. χαμογελάς!

pandora είπε...

Μα γιατί να ακουμπάς την καρδιά σου για πάντα πάνω σε μια ταφόπλακα;
Kλείνεται η ζωή μέσα στον θρήνο των αναμνήσεων;

Καλημέρα Αναστασία μου.

Κωνσταντίνος Κόλιος είπε...

Εγώ είμαι βέβαιος πως τα προκαλούμε εμείς με αρνητικές σκέψεις.
Οι χθεσινές σκέψεις μας είναι η σημερινή ζωή μας και η σημερινές σκέψεις μας η αυριανή ζωή μας.

Ρίξε μια ματιά, είναι στα αγγλικά αλλά γνωρίζεις.

http://www.youtube.com/watch?v=_b1GKGWJbE8&feature=related

άναρχες φλόγες του Προμηθέα Δεσμώτη είπε...

Για πάντα
να μην ακουμπάς την ψυχή σου
σε κάτι που τελείωσε...

Γνώμη μου είναι...

Σε φιλώ πολύ πολύ!

iLiAs είπε...

...μια καρδια θα βρεθει και θα νιωσεις ολοκληρη, θα νιωσεις να υπαρχεις! :)

Καλο απογευμα Αναστασια!

Τάκης Τσαντήλας είπε...

"Ως τα βαθιά των σιωπών
μ΄ ακολουθούν οι αναμνήσεις σου
και με κεντούν
με τις ανάσες των ανθών σου.."

Καλησπέρα Αναστασία
των αισθαντικών ανασαιμιών..

ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΧΩΡΙΣ ΑΡΩΜΑ είπε...

Τι γίνεται όμως όταν ο ουρανός απομακρύνεται και δεν μπορείς ούτε καν να βλέπεις τα αστέρια…ενώ συνεχίζει ο αέρας να μυρίζει το άρωμα του/της…

Πανέμορφες οι σκέψεις σου σήμερα! Μην της ασχημαίνω με την κακή μου διάθεση Αναστασία μου…

Πολλά φιλιά!

zoyzoy είπε...

Ωραίες οι σκέψεις σου φαίνεται τόσο εύθραυστη και τρυφερή καρδούλα είσαι.
Καλό και γλυκό σου βράδυ!!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΥΠΕΡΟΧΟ.ΔΥΟ ΜΙΣΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ.ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΒΡΑΔΥ ΦΙΛΗ ΜΟΥ.

roadartist είπε...

Υπάρχει;...

Anastasia είπε...

γεμάτη άρωμα η σελίδα σου Αναστασία. Καλό μηνα.

Αναστασία είπε...

@ ζαχαρούλα μου αυτό το πάντα είναι που φοβάμαι περισσότερο..
Καλό βράδυ

@ Νικόλα μου στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωης μου θα ζεσταίνεται η καρδια από το φως, εκείνο το φως που κουβαλά όπως η λαμπάδα την φλόγα με την ελπίδα κάθε φορά να κρατά περισσότερο από την προηγούμενη !!
Χαίρομαι που σε βρίσκω ξανά!!
Σε φιλώ

@ Feli μου όταν όλοι σου λενε πως είναι ο λαθος άνθρωπος τότε ίσως έχουν δίκιο για εκείνους τους λόγους που η δική σου καρδιά αρνείται να δει,μέχρι την στιγμη που δεν θα έχει άλλη επιλογή από την αποδοχή!
Σ'ευχαριστώ
καλό σου βραδυ

Αναστασία είπε...

@ Κατ έτσι είναι, πάντα θα χαμογελώ ακόμη κι εκείνη την στιγμή δεν το νιώθω, γιατι μπορούμε να πείσουμε τον εαυτό μας για πολλά αρκεί να το θέλουμε!!
Καλό σου βράδυ κατμαντού

@ pandora μου όταν αποφασίσεις συνειδητά ή μη να ακουμπήσεις την καρδιά σου κάπου μοιάζει αδύνατο να ξεχάσεις και ισως τελικά δεν το καταφέρεις ποτέ....
Φιλιά

@ Κωνσταντίνε μου γιαυτό πια είμαι πεπεισμένη, η αισιοδοξία αλλάζει την ροή των γεγονότων όπως και η αρνητική σκέψη,το δύσκολο είναι να πείσεις τον εαυτό σου να πάψει να βλέπει τα πράγματα απαισιόδοξα.
εγώ ακόμη το παλεύω αλλά η θέληση μου είναι δυνατή!
Σ'ευχαριστώ
Σε φιλώ

Αναστασία είπε...

@ Έχεις δίκιο Λίτσα μα μοιάζει απροσπέλαστο μονοπάτι η επιστροφή!
Σ'ευχαριστώ
Σε φιλώ

@ Ηλία μου σ ευχαριστώ πολύ....ίσως κάπου σε κάποια γωνιά!!
Φιλί

@ Ως την άκρη της γης σου
ως το φως της σιωπής σου...
εκεί θα φτάνω πάντα μόνο για να σε δω...

Σε φιλώ γλυκά ποιητή!

Αναστασία είπε...

@ Λουλούδι χωρίς άρωμα,
τοτε περιμένεις...τα σύννεφα θα χαθούν και ο ήλιος θα λάμψει ξανά...δεν έχεις άλλο δρόμο παρά μόνο της προσμονής!
Γιατί κακή διάθεση;
Δεν ωφελεί ότι κι αν συμβαίνει...ξέρω πως είμαι η τελευταία που μπορεί να το πει μα ξέρω πως είναι αλήθεια!!
Σε φιλώ γλυκά με την ελπίδα να χαμογελάσεις !

@ ζουζού σ'ευχαριστώ πολύ!!
Γλυκά φιλιά για ένα γλυκό ξημέρωμα

@ Σκρουτζάκο μου δυο μισά θα κάνουν πάντα ένα ολόκληρο αρκεί να ταιριάζουν τα κομμάτια!
Φιλί

Αναστασία είπε...

@ roadartist,
ίσως δεν το μάθουμε ποτέ...

@ Καλώς σε βρίσκω συνονόματη Αναστασία!
Σ'ευχαριστώ πολύ

Γιώργος Τ. είπε...

Παρά την απαισιοδοξία που βγάζει το κείμενο, εγώ "ανέβηκα".. Δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί.. Το είχα ανάγκη πάντως..
Φιλιά!!

Αναστασία είπε...

Καλώς τον!
Χαίρομαι που σε επηρέασε όπως και να χει….

Σε φιλώ φίλε Γιώργο!

Skouliki είπε...

ακριβως


αλλωστε ενα χαμογελο και ολα φαινονται αλλιως

καλημερα

ζαφορα είπε...

Με την μια και μοναδική ματιά...
εκείνη που καρφιτσώνεται
στην ψυχή...

Πράγματι...
είναι αυτή που τα λέει όλα
και δίνει το σύνθημα,
σε όλα τα μελλούμενα….

Να είσαι καλά γλυκιά μου με τον όμορφο λόγω σου.
Μου θύμισες μοναδικές στιγμές.

Φιλί γλυκό ζαφορένιο

Αναστασία είπε...

@ Skouliki
Με ένα χαμόγελο ναι όλα φαίνονται αλλιώς :)))

Μέρα καλή!

@ ζαφορά μου μια ματιά είναι ικανή να σε κρατήσει εκεί για πάντα!!!
Σ΄ευχαριστώ πολύ πολύ

Φιλιά πολλά

 
Powered by Blogger